İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Yanlış Üslup Doğru Sözün Celladıdır

İnsan, sözüyle var olur. Düşüncelerini, duygularını ve niyetlerini ifade etmenin en güçlü yolu dildir. Ancak çoğu zaman ne söylediğimizden çok, nasıl söylediğimiz belirler karşımızdakinin ne anladığını. Çünkü bir söz, ne kadar doğru olursa olsun, yanlış bir üslupla söylendiğinde etkisini yitirir; hatta bazen yaralayıcı bir silaha dönüşür.

“Yanlış üslup, doğru sözün celladıdır.” Bu söz, iletişimin en temel gerçeğini anlatır. Doğru bir düşünce, güzel bir nasihat, yapıcı bir eleştiri ya da içten bir uyarı bile, sert bir tonda, kırıcı bir dille veya kibirli bir tavırla söylendiğinde anlamını kaybeder. İnsan kulağı sadece kelimeleri değil, o kelimelerin taşıdığı duyguyu da duyar. Sözün içeriği kadar, tonu da önemlidir.

Kimi zaman bir gerçeği dile getirmek isteriz; ama öfkeyle, sabırsızca, yargılayarak konuşuruz. Oysa amacımız anlatmakken, üslubumuz yüzünden karşımızdaki kişi savunmaya geçer, hatta tamamen kapanır. Böylece doğru sözümüz karşıya ulaşmaz. Aslında öldürdüğümüz gerçek değil, sözün gücüdür.

Bir insanın kalbine giden yol, sadece doğruyu bilmekten değil, doğruyu güzel anlatabilmekten geçer. Üslup, söze nezaketin elbisesini giydirir. Nezaket ise hakikatin kapısını aralar. Çünkü insanlar, kendilerine yumuşak bir sesle söylenen gerçeği kabullenmeye daha yatkındır.

Doğruyu söylemek bir erdemdir; ama doğruyu doğru şekilde söyleyebilmek, olgunluktur. Bu yüzden her kelimeyi özenle seçmek, ses tonumuzu tartmak, niyetimizi temiz tutmak gerekir. Bazen sessizlik bile kötü bir üsluptan daha etkili olur.

Unutmamak gerekir: Söz, insanın aynasıdır. Aynayı bulanık tutarsak, karşımızdakine gösterdiğimiz görüntü de bulanık olur. Ama sözü temiz, ölçülü ve zarif bir dille söylersek; hem anlatmak istediğimiz anlaşılır, hem de kalpler kırılmaz.

Sonuç olarak, sözümüz doğru olsa da onu taşıyan üslup yanlışsa, o söz amacına ulaşmaz. Bir kelimenin kaderi, söyleniş biçimindedir. Bu yüzden bazen “haklı olmak” değil, “doğruyu güzel anlatmak” daha değerlidir. Çünkü yanlış üslup, doğru sözün celladıdır; ama doğru üslup, en zor gerçeğin bile kurtarıcısıdır.