Sanal Kahramanlık ve Sahte Cesaret: Fake Hesapların İçler Acısı Gerçekliği
Sosyal medyada her şeye öyle yorumlar yapıyorsunuz ki acınızdan gezmiyor, gülmüyor, yemiyor, içmiyor, sıçmıyor, sevişmiyorsunuz zannediyorum..! Oğlum siz nasıl bir karaktersiniz hiç mi yetiştiremediniz kendinizi, niye kendinize güveniniz yok çakma resim çakma hesaplarla küfür ve hakaret ediyorsunuz.
Yok mu o g.. sizde! Hayatında kendi doğrusunu savunamamış, yaşamaktan başka fonksiyonu olmamış, oksijen israfı kişilerin çakmalarla size hakaret etmesi kadar kötü bir durum yok, çünkü karşınızdaki kişi denginiz olmayınca ve zekası zekanıza eşit olmayınca insan üzülüyor.
Nasıl başladım yazıya tam fake hesap raconundan değil mi? hoş görünüyor mu? çok cazip bir başlangıç geldi mi ? yoksa hakaret olarak yada küfür olarak mı anladın? Aaa bak üzülürüm öyle anladıysan! Neyse ben kendi özümde yazayım…
Akademik Bir Gerçek: Anonimlik Kontrolsüz Özgüven Üretir
Sosyal psikolojide bilinen bir teori vardır:
Deindividuation — yani kişinin kimliği silikleşince davranışları keskinleşir.
Hemen genişce bir açıklama ile anlatayaım:
Deindividuation, Türkçede “benliğin silinmesi / bireyselliğin kaybı” olarak özetlenir.
Sosyal psikolojide kullanılan bir kavramdır.
Kısaca anlamı:
Bir kişinin kalabalık içinde kimliğini, bireysel farkındalığını ve kişisel sorumluluk hissini kaybetmesi durumudur.
Ne zaman olur?
Büyük kalabalıklar (miting, maç, protesto vb.)
Anonimlik (maske takmak, karanlık ortam, internet ortamı)
Grup duygusunun çok yükseldiği anlar
Güçlü duygusal uyarılma (öfke, coşku, panik)
Neye yol açabilir?
Normalde yapmayacağı davranışları yapma
Sorumluluk duygusunun azalması
Aşırı saldırganlık veya kalabalığa uyum
“Herkes yapıyor” mantığıyla hareket etme
Günlük hayattan örnek:
Sosyal medyada isimsiz hesapların çok daha sert, küfürlü veya agresif yazması
Bu bilimsel kavramı sosyal medyaya uyarlarsak, fake hesapla küfredip, hakaretedip ortalığı yakıp yıkanların aslında kendi kimliğini değil, kendi kaygılarını saklamaya çalıştığını görürüz.
Bu durum kişilere yönelik değil, tamamen dijital kalabalık psikolojisinin yan ürünüdür.
Buraya kadar anladın değil mi ? Devam ediyorum…
Toplumsal Ayna: Sorun Bireyler Değil, Sistem
Bugün sosyal medyada yaşanan şey kişilerin değil, sistemin yarattığı bir sonuçtur:
– Anonimlik kontrolsüzlük doğuruyor,
– Kontrolsüzlük saldırganlığı tetikliyor,
– Saldırganlık da sağlıklı tartışma ortamını yok ediyor.
Anonimliğin Gazıyla Gelen Üstünlük Yanılsaması
İnsan yüzünü gizleyince kendini bir anda fikir önderi sanıyor.
Sanki kimlik saklayınca IQ da iki katına çıkıyormuş gibi…
Oysa tek olan şey, sorumluluktan kaçmanın verdiği rehavet.
Bir profil fotoğrafı yok, bir isim yok, ama fikir (!) çok.
Klavye başında büyüyen her “gölge kullanıcı”, aslında görünmez değil sadece ciddiye alınmayacak kadar belirsiz.
Sahte Hesap Cesareti, Gerçek Hayat Korkaklığını Gizleyemez
Kimliğini gizleyerek hakaret etmek, özgürlük değil.
Bu, toplumun en dip noktasında gezen, gelişmemiş kişiliğin kendini göstermesidir.
Gerçek cesaret;
Adınla konuştuğunda başlar, yüzünle savunduğunda büyür, karakterinle değer kazanır.
Sahte profiller ise yalnızca bir gerçeği kanıtlar:
Korkaklık dijitalleşti.
Saygınlık, Kimlikle Ölçülür Çığırtkanlık Değil
Bir fikrin ağırlığı, sahibinin arkasında durabildiği kadardır.
İsmini gizleyip herkesin ayağına basmaya çalışanların tek “başarısı”, takip ettiği hesaplarda bildirim kaosu yaratmak.
Saygınlık, sahte profille değil yüzü, adı, imzası olan duruşla kazanılır.
Geri kalanı sadece dijital uğultudan ibaret ve sizde benim yaptığımı yapın,
Cevap verme zahmetinde pek bulunmayın onlara, parmaklarınızı yormaya onlar için bir saniyenizi bile ayırmaya değmez ve böylelerini görmezden gelmeyi başarın yoksa sinir sisteminiz harap olur.
Eleştiri farklı bir şey, Düşünce belirtmek farklı bir şey, hakaret etmek farklı bir şey, küfür etmek farklı bir şey. Daha bunun ayrımını yapamayanlarla yorum savaşına girmeye gerek yok.
Bu yazıdan üstüne alınanlar olsun lütfen yaa lütfen olsun , en azından boşa yazmadığımı anlarım da birazcık mutlu olurum. Bu arada bu yazıya da fake hesaplardan yorum demeyeceğim (yorum farklı bir şey sizin yapacağınız bir kullanım şekli değil bu) küfür eden, hakaret eden olursa baştan belirtim, siz o yorumları yaparken ben elimde kahvem bir taraflarımla size gülüyor olacağım çünkü size cevap vermem için beynimi yerimden çıkarmam gerekecek ama beynim bana lazım onun için, siz beyninizi alıp gelin öyle YORUMLAŞALIM!
