Sosyal medyada her gün yeni bir akılsızlık akımı görüyoruz ama sonuncusu…
Yeminle toplu delirmeye giriş belgesi gibi.
“En yakın arkadaşının kocasına sarılma akımı” diye bir şey çıkmış.
Bak, akıma bak. Cesarete değil, cürete değil… direkt saygıya saldırı.
Eskiden insanlar eşini kıskanırdı, ilişkisine değer verirdi.
Şimdi millet, “Ben videoya çekeceğim, sen de kocama sarıl” diye sıraya girmiş durumda.
Ulan bu ne?
Kimse kusura bakmasın ama bu akımı icat edenin akımını alsam da prize takıp aklını şarj etsem.
Hani bazı şeyler vardır, yapılmaz.
Neden?
Çünkü saygı diye bir şey vardır, sınır diye bir şey vardır.
Arkadaşının kocasına sarılmak da ne demek?
Şaka desen komik değil, akım desen akmıyor, içerik desen içi boş.
Biri de çıkıp demiyor ki:
“Abla, bacı, sen bunu paylaşınca ne kazanıyorsun? Bol beğeni mi? Goygoy yorum mu? Yoksa ilişkini kumar masasına sürme hissi mi hoşuna gidiyor?”
Bir de üstüne “Eğlence amaçlıydı” açıklaması geliyor.
E eğlence buysa, vallahi ben de eğlence anlayışımı gözden geçireyim.
Bizim eğlence dediğimiz şey; oyun oynardık, sohbet ederdik, gülüşürdük.
Şimdiki eğlence:
Arkadaşının kocasına sarıl, sonra da kahkaha efekti koy.
Kusura bakmayın ama bu artık akım falan değil…
Bu düpedüz görgüsüzlük ve sınır yoksunluğu.
Bir de şöyle bir yan etkisi var:
İnsanların zaten pamuk ipliğine bağlı olan ilişkilerini, arkadaşlıklarını, güvenini sarsıyor.
Hem de bir “trend oldu” diye.
Ne uğruna?
2 bin like uğruna!
Sonra da dönüp “Güven kalmadı, ilişkiler bozuldu, insanlar birbirine saygı duymuyor” diyorlar.
E kardeşim, akım diye çektiğin şey bizzat güven testinin çöküş videosu!
Sosyal medya her şeydir ama bir şey değildir:
Ahlak ölçüsü.
Onu hâlâ kendin taşımak zorundasın.
Son sözüm:
Bu akıma katılanlara değil, bunu normalleştirenlere kırgınım.
“Arkadaşlık testi” diyenlere de hatırlatmam:
Test falan değil, düpedüz haddini bilmezlik testi.
Hem de sınıfta kaldığınız.
Aslında daha çok şey yazarım da işte en kibar en kısa böyle yazabildim… Sonradan ağlamayın kocamla en yakın arkadaşım beni aldattı diye.. Bir sarılmadan ne olur demeyin işte hep o ”bir kereden ne olur” ile başlar her şey.
