Sosyal medyada bir video izledim ve midemin yandığı, gözlerimin büyüdüğü anlardan biriydi. Ülke vermeyeceğim ama lan bu nasıl bir yemek, bu nasıl bir satış şekli!
Bir yaşıma daha girdim bu gözler hamuru ayağıyla yoğuranları, domatesi ayağıyla ezenleri gördü ama böyle bir şeyi de ilk defa gördü…
Adam, yemek yaptığı tencerenin içine ayaklarını sokmuş, dizine kadar! Yetmemiş, tencerenin kenarına oturmuş, malafatıda sarmış sarmalamış tencereye salmış keyifli keyifli yemek satıyor.
Hadi yazın 40 derece sıcakta sen serinlemek için ayaklarını soktun diyelim ama hayır, yemek zaten sıcak ki!
Ayyyyyyyyyyyyyyyyyy o ne öyleeeeeeee!!!
Ve en fenası… insanlar alıyor! Iğğğğğğk!
Bakın, “sokak lezzeti” dedik, “yerel tatlar” dedik… ama bu kadar da “yerel temas” fazla değil mi? Tencereye sevgini, emeğini kat tamam ama ayağını değil be kardeşim!
O tenceredeki çorba mı, spa suyu mu belli değil. Adam resmen “ayak üstü yemek” deyimini yanlış anlamış.
Hani bazıları der ya “benim tarifim sırlarla dolu” evet bu da sırlarını saklamış ve insanlar gülerek normalmiş gibi alıyor., demek ki hijyen anlayışı da kişisel gelişim gibi herkes kendi seviyesinde.
Olur da bazı ülkelere giderseniz, yemek yerken beş kere “sokak lezzetleri” diye sokakta her gördüğünüzden yiyecekseniz de beşyüz kere düşünün derim.
Ve evet diyeceksiniz ki “bizde de yok mu böyle insanlar?”
Bizdekiler hep mi hijyenikler diye de… deme kardeşim deme Bizdekiler en azından yemeğin içine oturup ayaklarını ve malafatlarını çimdirmiyorlar.
Bu arada video yapay zekâ değil, gerçek bir video.
Neyse ne diyelim yiyenlere afiyet olsun yarasın yarasın şekerim…
