Gece gece aklıma ne geldi biliyor musunuz?
Saat 03.30 civarı, yine uykum kaçmış. Telegram’da bir grubun içindeyim. Bu gruba akşamüstü girmiştim ama sohbet asıl geceye doğru başladı ve o an fark ettim ki, Telegram dünyasının kendine has bir ekosistemi var.
Ayy… modlar, grup sahipleri, bir de onların kıskanç sevgilileri… Yani gruba yeni girdiğinde “aha bu birinin manitası” diyebilirsin. Bazıları işi daha da ileriye götürüp, grup isminin yanına ‘yengeniz’ yazıyor. Yengeniz! Evet, resmen “yengeniz” trendi oluşmuş. Laaann, buna o kadar güldüm ki!
Ama sanırım bende bir geri zekâlılık var, çünkü bu tarz olayları algılayamıyorum. Ne bileyim… bana çok tanıdık ama aynı zamanda tuhaf geliyor. Bundan 15 sene öncesinde Facebook’un okey oyunları vardı ya hani, işte tam o günleri hatırlattı bana.
O zamanlar da herkesin sevgilisi olurdu orada. Bir “oyun sevgilisi”, bir “masa flörtü”… Herkes birbirine kalpler atar, sonra gruplaşmalar başlardı. Ben o zaman da sadece merakımdan girip bakmıştım bir süre ve bana gerçekten garip gelmişti.
Aradan yıllar geçti, sosyal medya değişti, platformlar yenilendi… Ama görünen o ki ‘yengeniz kültürü’ hâlâ sapasağlam ayakta! Facebook’taki okey masasından kalkıp Telegram grubuna geçmişiz sadece. Aynı roller, aynı kıskançlıklar, aynı tripler. Tek fark şimdi grup ikonunda bir profil fotoğrafı ve yanında “yengeniz” yazısı var.
Sosyal Medya Değişir, Davranışlar Değişmez
İşin komik tarafı, teknoloji gelişiyor ama bazı sosyal refleksler hiç değişmiyor. Bir uygulamadan diğerine geçiyoruz, ama aynı duygusal döngüleri tekrarlıyoruz. Kıskanılan sevgililer, gizli mesajlar, grup içi dedikodular… Ve en trajikomik olanı herkes “normal” olduğunu sanıyor.
Biraz düşününce insan gülüyor ama bir yandan da üzülüyor, çünkü Telegram gibi basit bir sohbet uygulaması bile insan doğasının aynası gibi davranıyor. Orada kim olduğumuzu değil, kim olmak istediğimizi gösteriyoruz. Ve işte o “yengeniz” etiketi tam olarak bunu anlatıyor, sanal dünyada bile sahiplenilmek istiyoruz.
Gülsem mi Ağlasam mı Bilemedim
Fark ettim ki, her dönem kendi mizahını, kendi saçmalığını yaratıyor. Facebook’un okey masasında başlayan dijital romantizm, şimdi Telegram grubunda “yengeniz” etiketiyle devam ediyor.
Ben mi değişemedim yoksa dünya mı aynı kaldı, emin değilim ama bildiğim bir şey var, zaman değişiyor ve insanın sahiplenme tutkusu aynı kalıyor. Bugün masa başında değiliz belki ama o “yenge” zihniyeti hâlâ aramızda dolaşıyor.
